Vrienden Loterij

De Giovanni van Bronckhorst Foundation geeft kinderen een voorzet voor de toekomst!

ONDERWIJS - SPORT - COACHING
Voetbal

Onder de pet van Rickert Pos

 Onder de pet van Rickert Pos, onze man voor fondsen en subsidierelaties.

 

Welke koers wilde je als kind altijd al bevaren:

Als kind - en dat is nooit over gegaan - was ik al gefascineerd door verhalen over wat iemand wil en de schoonheid van het avontuur dat volgt als je eenmaal hebt besloten dat je iets – echt - wilt. 
Ik had al heel jong door: De wereld ontvouwt zich voor een groot door de richting waarin je kijkt, je moed en je inzet.

Dat geloofde ik vanuit mezelf, maar dat zag ik niet altijd om me heen.  Mensen maken het elkaar niet altijd makkelijk, zeker niet als ze als samenleving  iets (vaak tamelijk impliciet) besluiten over nut en noodzaak.  En op een eiland met een calvinistische geloofsgemeenschap en een eilandcultuur kwam je die grenzen wel vrij snel tegen.  Jean de La Fontaine's fabel van de krekel en de mier maakte, weet ik nog,  grote indruk op me als kind.  De creativiteit van de krekel werd weggezet in een contrast met hardwerkende andere dieren. Zoòò ontzettend onrechtvaardig vond ik dat. Die krekel had toch inzet voor zijn muziek en anderen genoten toch van zijn spel?

Ik werd juist altijd heel blij van mensen hun energie stoppen in het mooier maken van de wereld. Kunstenaars, mode ontwerpers, architecten, bloemisten, schrijvers, muzikanten, onderzoekers, wereldverbeteraars, evenementen organisatoren, beeldhouwers etc, hebben mij altijd geïnspireerd.  Innovatie in werk is het mooiste wat er is, omdat je iets nieuws verstaanbaar of aanschouwelijk maakt. En over die krekel denk ik nu: mmmm … dat was slecht onderhandeld.

Wie hebben de wind mee gegeven om het schip te laten varen en hoe hebben zij dit gedaan?

Talloze mensen zijn op talloze momenten belangrijk in je leven, maar vooral in je jeugd als je je oriënteert op de wereld waarin je leeft, dan vormt het je.  Dan denk ik aan mijn opa die er lol in had om me mee te nemen naar plekken waar iets te leren viel; een abdijbibliotheek, oude forten, musea de natuur in, maar altijd een omgeving waar je iets kon leren door te kijken naar wat er was en waarom het er was gekomen. Of aan leraren en mijn vader die ook leraar was, die me de variëteit in taal en kunst en expressie lieten ervaren, door lezen, door kijken, door luisteren, door poëzie, kunst, fotografie.  Het introduceren van een kind aan uiteenlopende omgevingen, overtuigingen en vormen waarin mensen zich uitdrukken is zo belangrijk!


En het mooie is dat je daardoor ook leert dat in levensfasen waarin je jezelf moet oriënteren, in het buitenland, in een nieuwe studie, in een nieuw werkveld, dat je dan op zo’n moment als vanzelf mensen zoekt die je iets willen voordoen, mensen die je aanmoedigen, die je in een nieuwe omgeving vertrouwd laten voelen, je voor fouten behoeden of de weg wijzen.  Ik herken in alleen die vaardigheid al zoveel van de waarde van S.V. Gio voor die kinderen.

 

Wat heb je zelf moeten doen om kapitein te worden.

Ik wilde dus in mijn leven absoluut mijn weg vinden om in vrijheid, zonder prikklok, te kunnen leven van mijn persoonlijke creatieve talenten en inzet.  Altijd met inzet, want zonder inzet geen vrijheid. 

Ik had al vanaf mijn twaalfde jaar al allerlei baantjes en vond het leuk om hard te werken en mezelf nuttig te maken. Het is gewoon zo dat hard werken en goed weten wat het nut van je inspanning is, je wat meer vrijheid oplevert. Ik ben altijd nieuwsgierig geweest wat er voor iemand nodig is om de vrijheid te krijgen, om zoveel mogelijk op eigen voorwaarden, hun talent te mogen ontplooien. Met de inzichten van die levenslange cursus J, heb ik heel veel (jonge) mensen een beetje kunnen laten nadenken over waar ze heen wilden en kunnen stimuleren om op verkenning uit te gaan.

 

Hoe ben je het schip van de Foundation tegengekomen?

Ik werd getipt om met Barbara kennis te maken. Ik heb altijd veel met onderwijs en educatie gehad, kom zelf uit een onderwijsnest en had met honderden studenten allerlei real-live projecten gedaan. Door mijn ervaring, begreep ik de werking, die van deelname aan SV GIO uitgaat, voor de kinderen.  Ik paste daardoor als fondsenwerver denk ik meteen heel goed bij de ambities met S.V. Gio.

 

Hoe geef jij het schip van de foundation wind mee?

Als je bezig bent met mensen met een droom om een maatschappelijk probleem te tackelen, dan kom je altijd weer uit bij het dilemma van de parabel van de krekel en de mier. Want hoe goed een oplossing voor het maatschappelijke probleem ook is: je moet wel legitimering vinden om financiële steun van de samenleving te krijgen, voor de manier waarop je te werk wilt gaan.  

Het voor fondsen verstaanbaar maken van het karakter van S.V. Gio en de ambities van de foundation met S.V. Gio is mijn werk.  Steeds vorm vinden om voor financiers inzichtelijk te maken waar we naar toe willen en transparant in hoe we de resultaten vast stellen. Dat  doe ik in het kort voor de foundation naar de fondsen die het werk van de stichting ondersteunen.


Wat is jouw advies aan iedereen die nog kapitein op zijn eigen schip wil worden?

De gouden tip? Droom hardop. Als mensen je kunnen horen dromen, dan zal je zien dat ze je van alles aanreiken. Een telefoon nummer van iemand die kan helpen, een mogelijkheid om eens te kijken op een geweldig gave plek, geld voor de trein zodat je naar die open dag kan gaan, de gouden tip die je net nodig had…you name it

 

Meer berichten van het veld
Onder de pet van Jan Willem Helming
Gladiatoren steunen Gio met groot boksgala
Giovanni van Bronckhorst